ธรรมะไทยแลนด์  Dharma Thailand

   
 

บทสวดมนต์ >กรวดน้ำตอนเช้า

1. สัพพปัตติทานคาถา

(หันทะ  มะยัง  สัพพะปัตติทานะคาถาโย  ภะณามะ  เส.)

ปุญญัสสิทานิ  กะตัสสะ  ยานัญญานิ  กะตานิ  เม,
เตสัญจะ  ภาคิโน  โหนตุ  สัตตานันตาปปะมาณะกา,
สัตว์ทั้งหลาย  ไม่มีที่สุด  ไม่มีประมาณ,  จงมีส่วนแห่งบุญที่ข้าพเจ้าได้ทำในบัดนี้,
และแห่งบุญอื่นที่ได้ทำไว้ก่อนแล้ว,
เย  ปิยา  คุณะวันตา  จะ  มัยหัง  มาตาปิตาทะโย,
ทิฏฐา  เม  จาปยะทิฏฐา  วา  อัญเญ  มัชฌัตตะเวริโน,
คือจะเป็นสัตว์เหล่าใด,  ซึ่งเป็นที่รักใคร่และมีบุญคุณ  เช่นมารดาบิดาของ
ข้าพเจ้าเป็นต้น  ก็ดี,  ที่ข้าพเจ้าเห็นแล้ว  หรือไม่ได้เห็น  ก็ดี,  สัตว์เหล่าอื่น
ที่เป็นกลาง ๆ หรือเป็นคู่เวรกัน  ก็ดี,
สัตตา  ติฏฐันติ  โลกัสมิง  เต  ภุมมา  จะตุโยนิกา,
ปัญเจกะจะตุโวการา  สังสะรันตา  ภะวาภะเว,
สัตว์ทั้งหลาย  ตั้งอยู่ในโลก,  อยู่ในภูมิทั้งสาม,  อยู่ในกำเนิดทั้งสี่,  
มีขันธ์ห้าขันธ์  มีขันธ์ขันธ์เดียว  มีขันธ์สี่ขันธ์,
กำลังท่องเที่ยวอยู่ในภพน้อยภพใหญ่  ก็ดี,
ญาตัง  เย  ปัตติทานัมเม  อะนุโมทันตุ  เต  สะยัง,
เย  จิมัง  นัปปะชานันติ  เทวา  เตสัง  นิเวทะยุง,
สัตว์เหล่าใด  รู้ส่วนบุญที่ข้าพเจ้าแผ่ให้แล้ว,  สัตว์เหล่านั้น  
จงอนุโมทนาเองเถิด,  ส่วนสัตว์เหล่าใด  ยังไม่รู้ส่วนบุญนี้,
ขอเทวดาทั้งหลายจงบอกสัตว์เหล่านั้น  ให้รู้,
มะยา  ทินนานะ  ปุญญานัง  อะนุโมทนะเหตุนา,
สัพเพ  สัตตา  สะทา  โหนตุ  อะเวรา  สุขะชีวิโน,
เขมัปปะทัญจะ  ปัปโปนตุ  เตสาสา  สิชฌะตัง  สุภา.
เพราะเหตุที่ได้อนุโมทนาส่วนบุญที่ข้าพเจ้าแผ่ให้แล้ว,
สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง,  จงเป็นผู้ไม่มีเวร  อยู่เป็นสุขทุกเมื่อ,
จงถึงบทอันเกษม  กล่าวคือพระนิพพาน,  ความปรารถนาที่ดีงาม
ของสัตว์เหล่านั้น  จงสำเร็จเถิด
 

2. ปัฏฐนฐปนคาถา

(หันทะ มะยัง ปัฏฐะนะ ฐะปะนะ คาถาโย ภะณามะ เส.)

ยันทานิ  เม  กะตัง  ปุญญัง  เตนาเนนุททิเสนะ  จะ,
ขัปปัง  สัจฉิกะเรยยาหัง  ธัมเม  โลกุตตะเร  นะวะ,
บุญใดที่ข้าพเจ้าได้ทำในบัดนี้,  เพราะบุญนั้น  และการอุทิศแผ่ส่วนบุญนั้น
ขอให้ข้าพเจ้าทำให้แจ้งโลกุตตธรรมเก้า  ในทันที,
สะเจ  ตาวะ  อะภัพโพหัง  สังสาเร  ปะนะ  สังสะรัง,
ถ้าข้าพเจ้าเป็นผู้อาภัพอยู่  ยังต้องท่องเที่ยวไปในวัฏฏสงสาร,
นิยะโต  โพธิสัตโตวะ  สัมพุทเธนะ  วิยากะโต,
นาฏฐาระสะปิ  อาภัพพะ-  ฐานานิ  ปาปุเณยยะหัง,
ข้อให้ข้าพเจ้าเป็นเหมือนโพธิสัตว์ผู้เที่ยงแท้  ได้รับพยากรณ์แต่พระพุทธเจ้าแล้ว,
ไม่ถึงฐานะแห่งความอาภัพ 18 อย่าง,
ปัญจะเวรานิ  วัชเชยยัง  ระเมยยัง  ลีละรักขะเน,
ปัญจะกาเม  อะลัคโคหัง  วัชเชยยัง  กามะปังกะโต,
ข้าพเจ้าพึงเว้นจากเวรทั้งห้า,  พึงยินดีในการรักษาศีล,
ไม่เกาะเกี่ยวในกามคุณทั้งห้า,  พึงเว้นจากเปือกตมกล่าวคือกาม,
ทุททิฏฐิยา  นะ  ยุชเชยยัง  สังยุชเชยยัง  สุทิฏฐิยา,
ปาเป  มิตเต  นะ  เสเวยยัง  เสเวยยัง  ปัณฑิเต  สะทา,
ขอให้ข้าพเจ้าไม่พึงประกอบด้วยทิฏฐิชั่ว,  พึงประกอบด้วยทิฏฐิที่ดีงาม,
ไม่พึงคบมิตรชั่ว,  พึงคบแต่บัณฑิตทุกเมื่อ,
สัทธาสะติหิโรตตัปปา-  ตาปักขันติคุณากะโร,
อัปปะสัยโห  วะ  สัตตูหิ  เหยยัง  อะมันทะมุยหะโก,
ขอให้ข้าพเจ้าเป็นบ่อที่เกิดแห่งคุณ,  คือ  ศรัทธา  สติ  หิริ  โอตตัปปะ
ความเพียร  และขันติ,  พึงเป็นผู้ที่ศัตรูครอบงำไม่ได้,  
ไม่เป็นคนเขลาคนหลงงมงาย,
สัพพายาปายุปาเยสุ  เฉโก  ธัมมัตถะโกวิโท,
เญยเย  วัตตัตวะสัชชัง  เม  ญาณัง  อะเฆวะ  มาลุโต,
ขอให้ข้าพเจ้าเป็นผู้ฉลาดในอุบาย  แห่งความเสื่อมและความเจริญ,
เป็นผู้เฉียบแหลมในอรรถและธรรม,  ขอให้ญาณของข้าพเจ้าเป็นไปไม่ข้องขัด
ในธรรมที่ควรรู้,  ดุจลมพัดไปในอากาศฉะนั้น,
ยา  กาจิ  กุสะลา  มยาสา  สุเขนะ  สิชฌะตัง  สะทา,
เอวัง  วุตตา  คุณา  สัพเพ  โหนตุ  มัยหัง  ภะเว  ภะเว,
ความปรารถนาใด ๆ ของข้าพเจ้าที่เป็นกุศล,  ขอให้สำเร็จโดยง่ายทุกเมื่อ,
คุณที่ข้าพเจ้ากล่าวมาแล้วทั้งปวงนี้,  จงมีแก่ข้าพเจ้าทุก ๆ ภพ,
ยะทา  อุปปัชชะติ  โลเก  สัมพุทโธ  โมกขะเทสะโก,
ตะทา  มุตโต  กุกัมเมหิ  ลัทโธกาโส  ภะเวยยะหัง,
เมื่อใด,  พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้แสดงธรรมเครื่องพ้นทุกข์  เกิดขึ้นแล้วในโลก,
เมื่อนั้น,  ขอให้ข้าพเจ้าพ้นจากกรรมอันชั่วช้าทั้งหลาย  เป็นผู้ได้โอกาสแห่ง
การบรรลุธรรม,
มะนุสสัตตัญจะ  ลิงคัญจะ  ปัพพัชชัญจะปะสัมปะทัง,
ละภิตวา  เปสะโล  สีลี  ธาเรยยัง  สัตถุสาสะนัง,
ขอให้ข้าพเจ้าพึงได้ความเป็นมนุษย์,  ได้เพศบริสุทธิ์,  ได้บรรพชาอุปสมบทแล้ว,
เป็นคนรักศีล,  มีศีล,  ทรงไว้ซึ่งพระศาสนาของพระศาสดา,
สุขาปะฏิปะโท  ขิปปา-  ภิญโญ  สัจฉิกะเรยยะหัง,
อะระหัตตัปผะลัง  อัคคัง  วิชชาทิคุณะลังกะตัง,
ขอให้เป็นผู้มีการปฏิบัติโดยสะดวก,  ตรัสรู้ได้พลัน,  กระทำให้แจ้งซึ่งอรหันตตผล
อันเลิศ,  อันประดับด้วยธรรม  มีวิชชา  เป็นต้น,
ยะทิ  นุปปัชชะติ  พุทโธ  กัมมัง  ปะริปูรัญจะ  เม,
เอวัง  สันเต  ละเภยยาหัง  ปัจเจกะโพธิมุตตะมัน  ติ,
ถ้าหากพระพุทธเจ้าไม่บังเกิดขึ้น,  แต่กุศลกรรมของข้าพเจ้าเต็มเปี่ยมแล้ว,
เมื่อเป็นเช่นนั้นขอให้ข้าพเจ้าพึงได้ญาณเป็นเครื่องรู้เฉพาะตนอันสูงสุดเทอญ.


หน้าแรก  |  สารบัญ  |  ย้อนหลัง  |  ต่อไป  ]