| |
อิมินา ปุญญะกัมเมนะ |
ด้วยบุญนี้ อุทิศให้ |
| |
อุปัชฌายา คุณุตตะรา |
อุปัชฌาย์ ผู้เลิศคุณ |
| |
อาจะริยูปะการา จะ |
แลอาจารย์ ผู้เกื้อหนุน |
| |
มาตา ปิตา จะ ญาตะกา |
ทั้งพ่อแม่ แลปวงญาติ |
| |
สุริโย จันทิมา ราชา |
สูรย์จันทร์ แลราชา |
| |
คุณะวันตา นะราปิ จะ |
ผู้ทรงคุณ หรือสูงชาติ |
| |
พรหมะมารา จะ อินทา จะ |
พรหมมาร และอินทราช |
| |
โลกะปาลา จะ เทวะตา |
ทั้งทวยเทพ และโลกบาล |
| |
ยะโม มิตตา มะนุสสา จะ |
ยมราช มนุษย์มิตร |
| |
มัชฌัตตา เวริกาปิ จะ |
ผู้เป็นกลาง ผู้จ้องผลาญ |
| |
สัพเพ สัตตา สุขี โหนตุ |
ขอให้ เป็นสุขศานติ์
ทุกทั่วหน้า อย่าทุกข์ทน |
| |
ปุญญานิ ปะกะตานิ เม |
บุญผอง ที่ข้าทำ
จงช่วยอำ นวยศุภผล |
| |
สุขัง จะ ติวิธัง เทนตุ |
ให้สุข สามอย่างล้น |
| |
ขิปปัง ปาเปถะ โวมะตัง |
ให้ลุถึง นิพพานพลัน1 |
| |
บทที่ 2 |
| |
เย เกจิ ขุททะกา ปาณา |
สัตว์เล็ก ทั้งหลายใด |
| |
มะหันตาปิ มะยา หะตา |
ทั้งสัตว์ใหญ่ เราห้ำหั่น |
| |
เย จาเนเก ปะมาเทนะ |
มิใช่น้อย เพราะเผลอพลัน |
| |
กายะวาจามะเนเหวะ |
ทั้งกายา วาจาจิต |
| |
ปุญญัง เม อะนุโมทันตุ |
จงอนุโม ทนากุศล |
| |
คัณหันตุ ผะละมุตตะมัง |
ถือเอาผล อันอุกฤษฏ์ |
| |
เวรา โน เจ ปะมุญจันตุ |
ถ้ามีเวร จงเปลื้องปลิด |
| |
สัพพะโทสัง ขะมันตุ เม |
อดโทษข้า อย่าผูกไว้2 |
| |
บทที่ 3 |
| |
ยังกิญจิ กุสะลัง กัมมัง |
กุศลกรรม อย่างใดหนึ่ง |
| |
กัตตัพพัง กิริยัง มะมะ |
เป็นกิจซึ่ง ควรฝักใฝ่ |
| |
กาเยนะ วาจามะนะสา |
ด้วยกาย วาจาใจ |
| |
ติทะเส สุคะตัง กะตัง |
เราทำแล้ว เพื่อไปสวรรค์ |
| |
เย สัตตา สัญญิโน อัตถิ |
สัตว์ใด มีสัญญา |
| |
เย จะ สัตตา อะสัญญิโน |
หรือหาไม่ เป็นอสัญญ์ |
| |
กะตัง ปุญญะผะลัง มัยหัง |
ผลบุญ ข้าทำนั้น |
| |
สัพเพ ภาคี ภะวันตุ เต |
ทุก ๆ สัตว์ จงมีส่วน |
| |
เย ตัง กะตัง สุวิทิตัง |
สัตว์ใดรู้ ก็เป็นอัน |
| |
ทินนัง ปุญญะผะลัง มะยา |
ว่าข้าให้ แล้วตามควร |
| |
เย จะ ตัตถะ นะ ชานันติ |
สัตว์ใด มิรู้ถ้วน |
| |
เทวา คันตวา นิเวทะยุง |
ขอเทพเจ้า จงเล่าขาน |
| |
สัพเพ โลกัมหิ เย สัตตา |
ปวงสัตว์ ในโลกีย์ |
| |
ชีวันตาหาระเหตุกา |
มีชีวิต ด้วยอาหาร |
| |
มะนุญญัง โภชะนัง สัพเพ |
จงได้ โภชน์สำราญ |
| |
ละภันตุ มะมะ เจตะสา |
ตามเจตนา ข้าอาณัติ3 |
| |
บทที่ 4 |
| |
อิมินา ปุญญะกัมเมนะ |
ด้วยบุญนี้ ที่เราทำ |
| |
อิมินา อุททิเสนะ จะ |
แลอุทิศ ให้ปวงสัตว์ |
| |
ขิปปาหัง สุละเภ เจวะ |
เราพลันได้ ซึ่งการตัด |
| |
ตัณหุปาทานะเฉทะนัง |
ตัวตัณหา อุปาทาน |
| |
เย สันตาเน หินา ธัมมา |
สิ่งชั่ว ในดวงใจ |
| |
ยาวะ นิพพานะโต มะมัง |
กว่าเราจะ ถึงนิพพาน |
| |
นัสสันตุ สัพพะทา เยวะ |
มลายสิ้น จากสันดาน |
| |
ยัตถะ ชาโต ภะเว ภะเว |
ทุก ๆ ภพที่เราเกิด |
| |
อุชุจิตตัง สะติปัญญา |
มีจิตตรง และสติ
ทั้งปัญญา อันประเสริฐ |
| |
สัลเลโข วิริยัมหินา, |
พร้อมทั้ง ความเพียรเลิศ
เป็นเครื่องขูด กิเลสหาย |
| |
มารา ละภันตุ โนกาสัง |
โอกาส อย่าพึงมี
แก่หมู่มาร สิ้นทั้งหลาย |
| |
กาตุญจะ วิริเยสุ เม |
เป็นช่อง ประทุษร้าย
ทำลายล้าง ความเพียรจม |
| |
พุทธาทิปะวะโร นาโถ |
พระพุทธผู้ บวรนาถ |
| |
ธัมโม นาโถ วะรุตตะโม |
พระธรรมที่ พึ่งอุดม |
| |
นาโถ ปัจเจกะพุทโธ จะ |
พระปัจเจ กะพุทธสม- |
| |
สังโฆ นาโถตตะโร มะมัง |
ทบพระสงฆ์ ที่พึ่งผยอง |
| |
เตโสตตะมานุภาเวนะ |
ด้วยอา นุภาพนั้น |
| |
มาโรกาสัง ละภันตุ มา |
ขอหมู่มาร อย่าได้ช่อง |
| |
ทะสะปุญญานุภาเวนะ |
ด้วยเดชบุญ ทั้งสิบป้อง |
| |
มาโรกาสัง ละภันตุ มา |
อย่าเปิดโอ กาสแก่มาร (เทอญ) |
------------------------------------------------------
1. ถ้าจะว่าเพียงเท่านี้ ไม่ว่าต่อไปอีก ให้เปลี่ยน "นิพพานพลัน" เป็น "นิพพานเทอญ"
2. ถ้าจะหยุดว่าเพียงเท่านี้ ให้เปลี่ยน "อย่าผูกไว้" เป็น "ทั่วหน้าเทอญ"
3. ถ้าจะหยุดว่าเพียงเท่านี้ ให้เปลี่ยน "ข้าอาณัติ" เป็น "ของข้าเทอญ" |
